Kedilere tasma takma konusunda ikiye ayrılıyoruz! Kimimiz küçük yaşta tasmaya alıştırıp sonrasında göğüs tasmasıyla devam edip dışarıya yürüyüşlere çıkıyoruz. Kimimiz tamamen karşıyız ve son derece riskli olduğunu düşünüyoruz. Peki kime göre ve neye göre doğru olduğunu nasıl tartışabiliriz? Eğer görme engelli bir kedi dostumuz varsa çıngıraklı bir tasma onu kolayca bulmamızı sağlayabilir ve ona bu ses duydukça güven hissi verebilir. Fakat tasmaların eğer illaki takılacaksa küçük yaşta takmaya başlanması gerekir. Minik kedi dostlarımızda ise küçük oldukları ve sürekli hareketli olup oyun oynamak istedikleri için çene sıkışması gibi sorunlar yaşanabilir. Yine evde yalnız olduklarında aklınıza bile gelmeyecek yerlere bu tasmalar takılabilir ve hiç istenmeyen boğulma gibi ölümle sonuçlanan vakalar doğabilir. Diyelim ki dostunuz evden kaçtı. Eğer yakasındaki tasmada adı ve sizin telefon numaranız yazıyorsa onu bulmak ya da bulanların size ulaşması oldukça kolay olacaktır. Yine de tasma takma fikrini ev dışında dışarda da takılma ihtimaline karşılık iki kere düşünmek gerekir. Dostunuzu veterinere götürecek ya da dışarıda bir yürüyüşe çıkarmak isterseniz (bu elbette size kalmıştır ya da bazı obezite tedavilerinde çok elzem olmamakla birlikte önerilir) dışarıdaki diğer dost saldırılarından korumak ve onu güvenceye almak için takabilirsiniz. Böyle bir durumda mutlaka tasma ile boyun arasında iki parmak girecek mesafede ne çok dar ne de çok geniş bir açı olmalıdır. Yine bu tasmaya bağlı olacak şekilde kesinlikle göğüs tasması tercih edilmelidir. Göğüs tasmaları diğer tasmalara göre daha güvenli kabul edilir ve çekiş hareketlerinde tüm baskıyı boyna toplamadığı için daha sağlıklı bir yöntemdir. Kedilerin de köpeklere göre daha özgür canlılar olduğu hesaba katıldığında tasma takmak çoğu için küçük yaşta alışmadılar ise bir stres faktörü doğurur. Eğer sonradan bu alışkanlığı edinmesin isterseniz en sakin olduğu anları tercih edin ve mutlaka ödüllendirin. Kedi dostlarımızın asla tasma ile eğitilemeyecekleri de unutulmamalıdır.